( 1 ) ( 235 / الف ) به بنى حارثة بن عمرو بن قريظ ( 1 ) إمتاع الأسماع ، مقريزى ( 2 ) 1 / 441 ؛ نيز در بخش چاپ نشده ص 1637 . پيامبر خدا ( ص ) در آغاز ربيع الاول [ سال نهم هجرى ] همراه عبد اللّه بن عوسجه ( 3 ) از قبيلهء عرينه ، براى فرا خواندن بنى حارثة بن عمرو بن قريظ به اسلام ، نامه‌اى براى آنان فرستاد . ايشان نامه را گرفتند و پس از شستن آن با آب ، پارگى دلو خود را با آن دوختند و از پاسخ دادن به آن ، سرباز زدند . هنگامى كه پيامبر ( ص ) از رفتار آنان آگاه گشت ، گفت : « ايشان را - كه خداوند ، خردشان را بازستاند - چه شده است ؟ در نتيجهء اين نفرين ، آنان گرفتار لرزش اندام ، شتابزدگى ، پريشان گفتارى و كم خردى گشتند . متن اين نامه ، به دست نيامده است . 1 . مصحح كتاب إمتاع الأسماع به استناد كتاب الإصابة گفته است : به « بنى حارثه بن عمرو » . 2 . مؤلّف ، تنها كتاب إمتاع الأسماع را مأخذ اين نامه ياد مىكند و چنان كه ديديم به نقل از مصحح الإمتاع ، از كتاب الإصابة نيز نام مىبرد . در صورتى كه موضوع فرستادن نامه به بنى حارثه ، در كتاب المعارف ابن قتيبه ، به روشنى آمده است . كتاب ابن قتيبه يكى از كهن‌ترين مآخذ اسلامى است كه در حدود شش قرن جلوتر از دو كتاب ياد شده ، نوشته شده است . - م . 3 . عبد اللّه بن عوسجه بجلىّ فرستادهء پيامبر خدا ( ص ) نزد بنى حارثة بن عمرو بن قريظ بود ( المعارف ، 335 ) . - م . ( 2 ) 236 به سمعان بن عمرو كلابى الإصابة ش 7703 . پيامبر خدا ( ص ) به سمعان بن عمرو كلابى نامه‌اى نوشت . وى پارگى دلو خود را با آن دوخت و از اين رو ايشان را « بنى المرقّع » يعنى فرزندان پاره دوز ، نام نهادند . متن اين نامه ، به دست نيامده است .